ไม่ใช่เลือดเนื้อก็เกื้อกันได้

ลูกจำที่พ่อสอนเรื่องเพื่อนได้ไหมคะ  พ่อบอกว่า  ถ้าเราเอาทรัพย์สินเงินทองมาแทนค่าเพื่อนของครอบครัวเราแต่ละคน บ้านเราคงรวยไม่แพ้ Bill Gates ผู้ก่อตั้ง Microsoft แน่นอน  จริงนะลูก  ชีวิตของพ่อ แม่ และลูกนั้น  ได้พบ "เพื่อน" ที่แสนรักมากมาย  "เพื่อน" จึงเป็นสมบัติล้ำค่ายิ่งของครอบครัวเรา อย่างที่พ่อบอกนะคะ  ตอนแต่งงานพ่อแม่ตกลงกันว่า  "เพื่อนเขา คือเพื่อนเรา"  แต่งงานแล้วเราจึงมีสมบัติเพ่ิมอีกเท่าตัว  และขอหวังเพ่ิมย่ิงขึ้นว่า  ให้รุ่นลูกๆของเรารักและผูกพันกันต่อไป  

เหมือนครอบครัวน้าโอ๋-น้าแดนกับบ้านเรา  น้าโอ๋เป็นเพื่อนโรงเรียนเตรียมฯของแม่  ไปเรียนต่อที่ Oregon State University ด้วยกัน  ชีวิตที่ไกลบ้านทำให้แม่กับน้าโอ๋ผูกพันกันมาก .. มากยิ่งกว่าเพื่อน จนครอบครัวพลตรี ทองเติม พบสุข ของน้าโอ๋  ใกล้ชิดสนิทกับครอบครัวเจียร จินตกานนท์ ของแม่เพิ่มไปด้วย เมื่อน้าโอ๋กับแม่แต่งงาน  พ่อกับน้าแดนได้มาเป็นเพื่อนรักกัน  และต่อมาเราก็สมหวังดีใจที่สุดเมื่อเห็นความรักความผูกพันพิเศษนี้  สานต่อมาถึงรุ่นลูกกับแมทธิว

และวันนี้  วันที่ 22 มกราคม  เป็นวันคล้ายวันเกิดของน้าโอ๋  วันที่ทำให้แม่คิดถึงน้าโอ๋เป็นพิเศษ คิดถึงวันเวลาที่ใช้ด้วยกัน  ทั้งเวลาสุข และทุกข์  ที่น้าโอ๋อยู่เคียงข้างแม่เสมอมา .... ไม่ใช่เลือดใช่เนื้อก็เกื้อกันได้โดยแท้นะลูก แม่รักน้าโอ๋ค่ะลูก  อยากมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้น้าโอ๋เป็นของขวัญวันเกิดในปีนี้ ....

---------- Forwarded message ----------
From: Churaipon Chintakanont Klaijumlang <churaipon@gmail.com>
Date: 2014/1/22
Subject: Happy Birthday นะเพื่อนรัก
To: Oh Ruder <danruder@comcast.net>
Cc: Kruu Kanit <kruukanit@crics.asia>, Ingsong parndej <parndej@gmail.com>

วันนี้  วันดี  วันที่โอ๋เกิด

คิดถึงโอ๋ในวันนี้

คิดถึง  .. นางสาวธนิษฐา พบสุข

คิดถึง ... Mrs. Thanittha Pobsook Ruder

อยากขอบคุณโอ๋สำหรับวันเวลาและเส้นทางที่เราเดินร่วมกันมา

พระเจ้าให้จุได้รู้จักโอ๋ตั้งแต่จุยังไม่มีพระเจ้าในชีวิต

จนถึงวันที่ 17 ตุลาคม 1982

วันที่จุเดินไป Fred Myers กับโอ๋ในตอนเย็น  เพื่อจะเลี่ยงนัดของ Debbie

เดินไปจนกลับ  ก็เลี่ยงไม่ได้

วันนั้น  จุใส่ Sweat-shirt สีชมพูเข้ม  เดินไปส่งโอ๋ที่ Corvallis Plaza 

แล้วบอกว่า "ไงก็เลี่ยงไม่ได้แล้ว"

จุไปพบ Debbie กับ Cheryl

ที่นั่น  Debbie ถามจุว่า  "You don't believe there is a God, do you?"

แน่นอนที่จุบอกว่า  จุไม่เชื่อว่ามีพระเจ้า

แต่การคุยในคืนนั้น  ทำให้จุได้คิดว่า  "เออหนอ  พระเจ้าคืออะไร"  

นึกถึงเพลงที่ว่า  เงินตราเป็นพระเจ้า  ก็ให้เห็นว่า  หลายคนก็นับถือเงินตราเช่นนั้นจริง

แล้วเราล่ะ ....

จุนึกถึงทุกสิ่งที่จุกราบไหว้บูชา  ทุกแห่งที่ให้พี่ป้าน้าอาไปบนตอนจะสอบจบปริญญาโท

เราเองก็นับถือหลายสิ่งที่เรา "เชื่อ" ว่ามีอำนาจเหนือเรานี่นา

นับถือโดยไม่ต้องพิสูจน์ด้วยซ้ำ  ทำไมเราไม่เห็นต้องพิสูจน์ล่ะว่ามีอำนาจนั้นจริงหรือไม่

เพียงแต่ ... ถ้าเราขอแล้วทำตามที่เราบอก  เราก็หาของไปถวายตามระบุ  

ถ้าไม่ได้ตามขอ  เราก็เพิกเฉยเสีย  เออหนอ  แล้วใครใหญ่กว่ากันนี่

ขณะเดียวกัน  จุเองก็กำลังเหนื่อยหน่ายกับการเป็นคนดีอย่างสาหัส  มันเหมือนเล่นโขน

คือ รู้ว่าเป็นคนดีของคนนี้ต้องเป็นอย่างไร  แล้วเราก็พยายามทำเช่นนั้น

จึงเต้นเป็นนางสีดาให้พ่อ  เต้นเป็นหนุมานให้นายโนช

ถอดหัวนี้ ใส่หัวโน้น  ถอดเข้าถอดออก  จนไม่รู้แล้วว่า  หน้าแท้จริงของเราเป็นอย่างไร

ชีวิตจึงดำเนินในจังหวะ "ควรทำ" มากกว่า "อยากทำ"  

และไม่รู้ว่า  ที่ทำน่ะทำเพราะอยาก  หรือทำเพราะมันควรจึงทำ

คืนนั้น  Debbie ถามว่า  รู้ไหมว่า คริสเตียนคือใคร

จุบอกว่า "ไม่รู้"  ทั้งที่เกือบบอกว่ารู้  

Debbie บอกว่า  คริสเตียนคือคนที่เป็นเหมือนพระเยซูน้อย  

เหมือนเด็กที่มีคุณสมบัติเหมือนผู้ใหญ่  แต่ต้องใช้เวลา เติบโต

และเพิ่มอีกว่า  การเป็นคริสเตียนหรือผู้เชื่อในพระเยซูเป็นเรื่องส่วนตัวของจิตใจของแต่ละคน

"You could fool the whole world that you are a good Christian, 

but you could not fool God.  He knows your heart."

คืนนั้น  จุได้คิดนะว่า  จุไม่สามารถพิสูจน์สิ่งที่จุเชื่อได้เลย  

แต่ถ้าจุเลือกจะเชื่อได้ล่ะ  จุจะเลือกเชื่อในสิ่งไหน

แปลก  จุคิดว่า  อยากเชื่อสิ่งเดียว

ไม่ต้องวิ่งไปกราบไหว้หลายแห่งที่ล้วนพิสูจน์ไม่ได้เช่นกัน  

และเดินในเกณฑ์มาตราฐานเดียว

อยากเชื่อผู้ที่ดูจุจากภายใน  และช่วยให้จุมีภายในที่สวยงาม

  

Debbie บอกว่า  การเข้ามาเชื่อพระเจ้าทำง่าย  

เหมือน A B C  แต่สลับกลับหลังมาหน้า

C คือ Confess สารภาพ  ยอมรับว่าเป็นคนที่มีความบาป 

อันนี้ง่าย  จุรู้  จุศึกษา Zen มา รู้ว่าทุกอย่างดี แต่ทำไม่ได้หมด  

แล้วตั้งเกณฑ์เอง ว่าถ้าไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อนก็ใช้ได้

คืนนั้นได้คิดนะว่า   ถ้าทุกคนคิดอย่างจุแล้วเกณฑ์กลางต่างกันล่ะ  

แล้วจะใช้เกณฑ์ไหนมาตัดสิน

B คือ Believe  เชื่อ  เชื่อว่าพระเยซูเป็นพระเจ้าที่มาเกิด  

เพื่อพาให้คนพ้นความผิดบาป  และได้กลับไปสู่พระผู้สร้าง

อันนี้  ถ้าจุบอกว่า  เชื่อทันที  จุก็โกหกแล้ว  คุยกันแค่ชั่วโมงจะเชื่อก็ประหลาด  

แต่ท่ีมันประหลาดล้ำ คือ  จุบอกว่า  จุเลือกจะเชื่อเช่นนั้น

A  คือ Ask  ขอค่ะ  ขอให้พระเยซูเป็นพระเจ้าเดียวในชีวิต  

อันนี้  ก็ทำเพราะเลือกแล้ว  เลือกที่จะมีชีวิตในโลกนี้กับพระเจ้าเพียงองค์เดียว  

พระเจ้าที่ดูหัวใจก่อนการกระทำ

โห การเป็นคริสเตียนมันง่ายแค่นี้เองหรือ

โอ๋ ... จุจำไม่ได้ว่า  จุมาบอกโอ๋ถึงทางเลือกใหม่นี้ตอนไหน  อย่างไร

จำได้แค่ว่า  ประมาณ 5 เดือนหลังจากนั้น  

จุรับศีลบัพติสมาที่  Northwest Hill Baptist Church ที่บอกว่า

พิธีนี้ทำเพื่อประกาศต่อหน้าบุคคลทั่วไป  ถึงความเชื่อของจุในพระเยซู  

ว่า  จุเป็นลูกพระเจ้า  

โดยมีโอ๋เพียงคนเดียวเท่านั้นที่เป็น "ญาติ" ร่วมพิธีในว้นนั้น

โอ๋คนดี  โอ๋เห็นชีิวตจุนับจากวันนั้นจนถึงวันนี้  นานเป็นเวลา 32 ปีแล้วนะ

โอ๋เห็นทุกจังหวะชีวิตของจุ  

ร้องไห้  ผิดหวัง  ล้มเหลว  ท้อถอย  โกธร เกลียด อาละวาด  ย้ิม หัวเราะ ลิงโลด เปี่ยมสุข

แต่ในทุกจังหวะของ 32 ปีที่ผ่านมานี้นั้น  จุเคียงข้างพระเจ้าเสมอมา

แล้ววันนี้  จุคิดถึงโอ๋

โอ๋ที่เป็นมากกว่าเพื่อนของจุ

คิดถึงแดน  และแมทธิว

คิดถึงคำที่จะอวยพรโอ๋ในวันนี้

และ

ของขวัญที่อยากให้

คำอวยพรไหนจึงจะดีที่สุดสำหรับ โอ๋เพื่อนรักของจุ

ของขวัญอะไรจึงจะสูงค่าสุดสำหรับโอ๋ในวันนี้

"ของขวัญ" ที่จุขอส่งให้โอ๋ในวันเกิด คือ "พระเยซู" นะ

และ

โอ๋ .... จากหัวใจ  คือ คำที่ไม่ต้องปั้นให้เป็นคำอวยพร

"ขอพระเจ้าอวยพระพรโอ๋ให้ได้ .... พบสุข ... อย่างแท้จริงในพระเยซู"

รักโอ๋

จุ  และ คณิตกับอิงสงด้วยจ้ะ

https://www.youtube.com/watch?v=ArgH8TIVZic&list=PLlYrJ59VT6YBxHFoMaZL1DwLbScW91Cfl

ทีละนิด [Little by Little] | YOUNG GRACE 3

www.youtube.com

"ทีละนิด" ซิงเกิ้ลใหม่ล่าสุดจาก Young Grace 3 ถ้ดจากจากเพลง เข็มทิศ ให้ความรักพระเจ้าค่อยๆเปลี่ยนแปลงหัวใจของเราทีละนิดให้เป็นคนใหม่ โหลดกันไปฟังฟรีๆได้เลยจ้...